Leksykon QET^®

Rozkłada koszt nabycia środka trwałego na okres jego użytkowania. Obniża zysk bez wypływu gotówki.

Narzędzie strategiczne zestawiające mocne i słabe strony, szanse i zagrożenia.

Metoda decyzyjna, która za pomocą ważonych kryteriów czyni alternatywy porównywalnymi.

Instytucja prowadząca politykę pieniężną i dbająca o stabilność cen – w strefie euro jest to EBC.

Systematyczne porównywanie własnych wyników z najlepszymi w celu wypracowania usprawnień.

Zestawia aktywa przedsiębiorstwa oraz kapitał własny i zobowiązania na dzień bilansowy.

Przestrzeganie przepisów prawa, regulacji wewnętrznych i dobrowolnych kodeksów.

Planowanie, sterowanie i kontrola przedsiębiorstwa na podstawie wskaźników.

Przestawienie procesów, produktów i modeli biznesowych na technologie cyfrowe.

Plan, Do, Check, Act – pętla ciągłego doskonalenia.

Fazy produktu na rynku: wprowadzenie, wzrost, dojrzałość, nasycenie, schyłek.

Trwały spadek ogólnego poziomu cen.

Suma dochodów z pracy i majątku uzyskanych przez rezydentów w danym okresie.

Skutki działalności gospodarczej dla osób trzecich, które nie znajdują odzwierciedlenia w cenie – np. szkody środowiskowe.

Wskazuje, jak silnie popyt lub podaż reaguje na zmianę ceny.

Budowanie wiarygodnej marki pracodawcy, aby pozyskiwać i zatrzymywać specjalistów.

Przekazywanie pracownikom swobody decyzyjnej i odpowiedzialności.

Rosnące powiązanie rynków, przedsiębiorstw i społeczeństw na całym świecie.

Wymiana towarów i usług ponad granicami państw.

Model człowieka podejmującego decyzje w sposób czysto racjonalny i z własnego interesu.

Trwały wzrost ogólnego poziomu cen. Obniża siłę nabywczą pieniądza.

Wszystkie grupy zainteresowane firmą: pracownicy, klienci, dostawcy, inwestorzy, społeczeństwo.

Zaangażowanie kapitału w aktywa, od których oczekuje się przyszłych zysków.

Materiały są dostarczane dokładnie wtedy, gdy są potrzebne. Obniża to koszty magazynowania.

Japońska zasada ciągłego doskonalenia małymi krokami, z udziałem wszystkich.

Jakość współpracy tak, jak ją odczuwają pracownicy. Wpływa na motywację, zdrowie i rotację.

Umiejętność dająca firmie trwałą, trudną do skopiowania przewagę konkurencyjną.

Podejście obejmujące całą firmę, w którym jakość jest odpowiedzialnością każdego pracownika.

Wahania ogólnej aktywności gospodarczej: ożywienie, rozkwit, spowolnienie, recesja.

Rywalizacja dostawców o klientów. Sprzyja efektywności i innowacjom.

Utracona korzyść z najlepszej niewybranej alternatywy.

Koszty ponoszone niezależnie od wielkości produkcji, np. czynsz.

Koszty inicjowania, uzgadniania i monitorowania transakcji.

Koszty rosnące lub malejące wraz z wielkością produkcji, np. materiały.

Wspólne wartości, normy i zachowania kształtujące sposób działania w firmie.

Podejście ukierunkowane na eliminowanie marnotrawstwa we wszystkich procesach i skupienie na tworzeniu wartości.

Zasady i struktury kierowania przedsiębiorstwem i nadzoru nad nim.

Sieć dostawców, produkcji i logistyki aż do klienta końcowego – coraz częściej objęta obowiązkami należytej staranności.

Sekwencja działań, dzięki którym firma tworzy wartość dla klientów (według Portera).

Połączenie instrumentów: produkt, cena, dystrybucja i promocja (4P).

Przychody minus koszty zmienne. Ta kwota przyczynia się do pokrycia kosztów stałych.

Spisany wizerunek własny firmy, określający jej misję, wizję i wartości.

Opisuje, jak firma tworzy wartość, dostarcza ją klientom i na tym zarabia.

Struktura rynku z jednym dostawcą, który może w dużej mierze ustalać cenę.

Siła napędowa działania – wewnętrzna, wynikająca z samego zadania, lub zewnętrzna, wynikająca z zachęt.

Łączne przychody ze sprzedaży w okresie: ilość razy cena.

Cena płacona za korzystanie z kapitału przez określony czas.

Objectives and Key Results: cele jakościowe, których realizację sprawdza się za pomocą mierzalnych kluczowych rezultatów.

Reguluje kolejność kroków pracy w czasie i przestrzeni w przedsiębiorstwie.

Zlecanie zadań zewnętrznym usługodawcom.

Zdolność do terminowego regulowania zobowiązań płatniczych w każdym momencie.

Podstawowy model rynku: cena ustala się tam, gdzie wielkość podaży równa się wielkości popytu.

Ustalanie cen i warunków dla produktów i usług.

Sterowanie gospodarką za pomocą dochodów i wydatków państwa.

Wszystkie działania, którymi firma komunikuje się z rynkiem i otoczeniem: reklama, PR, media społecznościowe.

Wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych w kraju w danym okresie, pomniejszona o zużycie pośrednie.

Wielkość sprzedaży, przy której przychody dokładnie pokrywają koszty całkowite. Powyżej tego punktu firma osiąga zysk.

Nadwyżka wpływów nad wydatkami pieniężnymi w okresie. Pokazuje, ile gotówki firma generuje samodzielnie.

Zestawia przychody i koszty danego okresu. Wynikiem jest zysk lub strata.

Spadek produkcji gospodarczej, zwykle przez co najmniej dwa kolejne kwartały.

Stosunek zysku do zaangażowanego kapitału lub do przychodów.

Renoma firmy zbudowana z czasem dzięki jej postępowaniu.

Działania, które długoterminowo wiążą pracowników z firmą.

Odejścia i zastępowanie pracowników. Wysoka rotacja kosztuje pieniądze i know-how.

Działania celowo rozwijające wiedzę i umiejętności pracowników.

Zdrowa równowaga między życiem zawodowym a prywatnym.

Ilość dóbr, jaką można kupić za określoną kwotę pieniędzy.

System gospodarczy łączący wolną konkurencję z równowagą społeczną.

Dobrowolna odpowiedzialność wobec społeczeństwa i środowiska wykraczająca poza obowiązki prawne.

Bilans, rachunek zysków i strat oraz, zależnie od formy prawnej, informacja dodatkowa i sprawozdanie z działalności na koniec roku obrotowego.

Udział zarejestrowanych bezrobotnych w całkowitej cywilnej sile roboczej.

Długoterminowy plan, jak firma osiąga swoje cele i pozycjonuje się wobec konkurencji.

Określa stanowiska, działy i linie podległości – widoczna na schemacie organizacyjnym.

Typowy sposób, w jaki menedżerowie podejmują decyzje i traktują pracowników, np. autorytarny lub kooperacyjny.

Spójny wizerunek własny wewnątrz i na zewnątrz: zachowanie, wygląd, komunikacja.

Wyróżniająca cecha, która wyraźnie odróżnia ofertę od konkurencji.

Dodatkowa korzyść z jednej kolejnej jednostki dobra. Zwykle maleje wraz ze wzrostem ilości.

Ukierunkowanie zarządzania firmą na wzrost wartości dla właścicieli.

Ogólny obraz firmy w oczach klientów, kandydatów i opinii publicznej.

Długoterminowy, motywujący obraz przyszłości firmy.

Udział kapitału własnego w kapitale całkowitym. Uznawany za miarę stabilności finansowej.

Stopień, w jakim spełnione są oczekiwania klientów wobec produktu i obsługi.

Systematyczne planowanie i sterowanie nowościami w produktach, procesach i modelach biznesowych.

Wszystkie działania zapewniające, że produkty i procesy spełniają ustalone wymagania – np. według ISO 9001.

Projektowanie, sterowanie i ciągłe doskonalenie procesów biznesowych.

Mierzalne cele na określony okres uzgodnione między przełożonym a pracownikiem.

Świadome docenianie i wykorzystywanie różnorodności pracowników, np. pod względem wieku, pochodzenia czy płci.

Identyfikowanie, ocenianie i kontrolowanie ryzyk dla przedsiębiorstwa.

Systematyczne budowanie, dzielenie się i wykorzystywanie wiedzy w firmie.

Zarządzanie personelem: rekrutacja, rozwój, zatrzymywanie i kierowanie pracownikami.

Planowanie i prowadzenie zmian w strukturach, procesach i zachowaniach.

Rynek nie alokuje zasobów efektywnie, np. z powodu monopoli lub efektów zewnętrznych.

System pomiaru wyników, który przekłada strategię na cele w czterech perspektywach: finansowej, klienta, procesów wewnętrznych oraz uczenia się i rozwoju.

Gospodarowanie łączące cele ekonomiczne, środowiskowe i społeczne bez obciążania przyszłych pokoleń.